یاس فلسفی

یاس فلسفی

» يأس فلسفي يعني چه؟كسي كه دچار يأس فلسفي مي شود در چه چيزهايي به يأس رسيده است؟

» يأس فلسفي اصطلاحي است که در فلسفه اگزيستانس، به ويژه اگزيستانس الحادي سارتر بيان شده است براساس نظر او انسان به جاي پرتاب شده است و بي پناه و سرگردان در جهاني که از آن بيگانه است زندگي مي کند و اين همان زندگي پر از يأس و نااميدي است، زندگي اي که سارتر از آن به زندگي تنوع آميز تعبير مي کند. دليل چنين يأسي نيز روشن است، انساني که خدا را فراموش کرده است با دو بحران مواجه مي شود:
      اول خدا نيز او را به خودش وا مي گذارد و ترک مي کند.
      دوم به از خود بيگانگي مي رسد و خود واقعيش را فراموش مي کند و چنين انساني - بي پناه و درمانده - در جهاني خشن پرتاب شده است و راه فراري نيز ندارد.
       پس دليل يأس فلسفي، بي خدايي و فراموشي خداست که کسي که خدا را فراموش کند دچار يأس فلسفي مي شود و محدوده يأس او نيز سراسر زندگي اوست. اين همان نيست انگاري منفعلانه است که سراسر زندگي غربي را در بر گرفته است و بحران هويت نيز از آن بر مي خيزد.

فقط هیچ وقت یادتون نره که هیچ چیز بالا تر از زندگی نیست وشما باید از ساده ترین چیز ها بهترین زندگی را برای خودتان بسازید واین کار با استعداد وتوانایی های شما و با منطقی که خودتان دارید و با داخل محدودیت گذاشتن خودتان و فکر اندیشه تفکر قدرت اراده و با  توکل به خدا این کار عملی خواهد شد

امید وارم که همتون به اوج لذت زندگی برسید

خدا به همراهتون